كوزههاي سفالي

اگر بخواهيم دربارة چگونگي پيدايش جهان هستي و حيات خود تفكر كنيم، آيا در اينصورت عقل سليم اجازة عمل دارد؟

باستانشناسان با كشف كوزههاي سفالي به عنوان يك مدرك و شاهد محكم و قابل اطمينان، اظهار ميدارند كه در مكان كشف آنها، زماني تمدن وجود داشته است. هيچكس باور نميكند كه يك كوزة سفالي به وسيلة خاك، يا باد و يا تركيب مواد شيميايي كه به طور تصادفي و اتفاقي گرد هم آورده شدهاند، به شكل كوزه در آمده باشد و بر حسب تصادف روي آن طراحي و نقاشي شده باشد. اين كوزهها را مردم ساختهاند. اگر يك كوزة سفالي ساده، طراحي انسان را به ما ثابت ميكند، پس ساخته شدن شيءاي كه به مراتب پيچيدهتر از آن است، ما را به چه نتيجهاي ميرساند؟ براي مثال چشم انسان را در نظر بگيريد. چشم انسان قادر است هفت ميليون رنگ را از هم تشخيص دهد. چشم انسان روزي 100000 مرتبه به وسيلة ميزانگر عدسي خودكار حركت ميكند. چشم انسان توانايي آن را دارد تا همزمان با 5/1 ميليون پيام سر و كار داشته باشد. (منبع مورد استفاده: كتاب «فلسفة چشم» به نوشتة هيو ديوسون، چاپ پنجم، نيويورك، مك گرو هيل، 1991)

اگر در مورد كوزة سفالي نميتوان باور كرد كه تنها از طريق فعل و انفعالات طبيعي به وجود آمده باشد، آيا بايد باور كرد كه چشم انسان با اين همه پيچيدگياش از عناصر موجود در جو به وجود آمده است؟ بعضيها معتقدند كه علم، طالب چنين نتيجهگيرياي است، زيرا اعتقاد داشتن به خدا علمي نيست. پس زماني كه كوزههاي سفالي در محلي كشف ميشوند دانشمندان بايد با اين فرضيه كارشان را آغاز كنند كه هيچ انساني قبلاً در آن مكان زندگي نكرده است، بنابراين بايستي به دنبال پاسخ و توجيهي مناسب بگردند تا بتوانند توضيح دهند كه اين كوزههاي سفالي چگونه از عناصر موجود در خاك و هوا به شكل كنوني در آمدهاند. (آدرس اينترنتي و مقالهاي كه در پيوست اين موضوع معرفي ميكنيم، نوشتة دكتر جان پي. ماركوس است. او دكتراي زيستشناسي با گرايش شيمي خود را از دانشگاه ميشيگان دريافت كرده است. در حال حاضر او متصدي تحقيقات در مركز تحقيقات و پاتولوژي گياهان مناطق گرمسيري در دانشگاه كويينزلند استراليا ميباشد. او در حال حاضر دربارة پروتئينهاي ضد قارچي، ژنهاي مربوطه، و استعمال آنها در مهندسي ژنتيك به منظور مقاومسازي محصولات در مقابل آفات تحقيق ميكند.)

به ما گفته ميشود كه توليد چشم انسان به مدت زماني طولاني نياز دارد. اينگونه فرض ميشود كه براي متصل شدن قطعات يك وسيلة پيچيده به طور اتفاقي و بر حسب شانس، به زماني طولاني نياز است.

در اينجا يك آزمايش انجام ميدهيم. بياييد فرض كنيم كه شخصي يك كيسة پلاستيكي به شما بدهد كه درون آن پر از قطعات مختلف يك ساعت باشد. شما اطمينان داريد كه تمامي فنرها، پيچها و صفحات لازم براي ساختن يك ساعت كامل درون كيسه ميباشند. مايليد چه مدت زماني اين كيسه را تكان دهيد، با اين اميد كه قطعات با هم جفت و جور شده و پيچها هر كدام در جاي مناسب و درست خود محكم و خوب قرار گيرند، طوري كه يك ساعت كامل به وجود آيد؟

شايد هم واقعاً اين احتمال وجود داشته باشد كه چنين اتفاقي بيفتد. تصور كنيد كه كيسه در دستان شماست و داريد آن را تكان ميدهيد. شايد بيش از 30 ثانيه به اين كار ادامه ندهيد. چرا؟ چون عقل سليم به شما ميگويد كه هر مدت زماني هم كه كيسه را تكان دهيد، قطعات ساعت هرگز با يكديگر جفت و جور نخواهند شد تا بالاخره تبديل به ساعتي شوند كه كار كند. مهم نيست كه كيسه را به مدت يك دقيقه يا هزاران سال تكان دهيد، هيچ فرقي نخواهد داشت.

آيا صرفاً به خاطر اينكه كسي بحثهايي از قبيل: «شايد، روزي، به طريقي، برحسب تصادف، شانسي و غيره ...» را پيش ميكشد، بايد عقل سليم را جانشين اين چنين استدلالهايي نمود؟

آيا مانند داستان معروف «لباسهاي جديد امپراطور» كه شخصيتي مغرور بود و از پذيرفتن حقيقتي كه جلوي چشمانش بود سر باز ميزد، نبايد صدايي از بين جمعيت برخاسته و بگويد: «بلي، ولي به وجود آمدن حياتي پيچيده، آن هم از غيرجانداري ساده، واقعاً غير محتمل است.» آيا منطقيتر نخواهد بود اگر دنبال توضيح و تفسير ديگري بگرديم؟

در مورد احتمال وجود حيات بر روي كرة زمين چطور؟ شايد شما نيز از اين واقعيت آگاه باشيد كه تمامي شرايط كامل و مطلوبي كه لازم بود مهيا شود تا ما امروز بتوانيم اينجا باشيم كدامند؟ براي مثال فاصلة دقيق كرة زمين از خورشيد، تركيب كامل و بي كم و كاست گازهاي موجود در جو، سرعت و شتاب مناسب چرخش كرة زمين بر محور خود، مقدار نيروي مناسب جاذبة زمين، وجود آب و غيره و غيره.

جورج اسموت كه يك متخصص فيزيك نجومي است توضيح ميدهد كه دقت به كار رفته جهت به وجود آمدن حيات بر روي كرة زمين را ميتوان اينگونه تشبيه نمود. فرض كنيد كه شما تيري را به سمت سيارة پلوتو (كه فاصلة آن از زمين چهار ميليارد مايل است) پرتاب كنيد و تير با دقتي باور نكردني در فاصلة يكصد متري هدف مشخص شده فرود بيايد. (برگرفته از كتاب «خدا را به من نشان بده» به نوشتة فرد هورن، چاپ سوم (ويلينگ، ايلينوي: دي استار، 1997)، صفحة 213.

اگر بدانيد كه شانس موفقيت شما براي برد در يك شرطبندي 1 به 5 است، آيا حاضر هستيد شرطبندي كنيد؟ اگر احتمال برد شما 1 به 6000 باشد چطور؟ اگر شرط ببنديد كه عالم هستي بدون وجود يك طراح و تصادفاً به وجود آمده است، احتمال برنده شدن شما در اين شرطبندي 1 به 10 به توان 124 است.

حال اگر بپذيريم كه يك احتمال بعيد و بسيار ناچيز وجود دارد كه تمامي آنچه كه براي به وجود آمدن حيات بر روي كرة زمين لازم بوده خود به خود مهيا شده، و همة اجزاء تصادفاً سر جاي خود قرار گرفتهاند، چه دليلي وجود دارد كه يك شخص معقول و منطقي آن را بپذيرد؟ اگر احتمال اينكه يك هواپيماي جت صحيح و سالم به مقصد برسد تنها 1 به 10 به توان 124 باشد، آنگاه چه كسي حاضر خواهد شد تا سوار آن هواپيما شود؟ ما در اغلب موارد زندگي بسيار منطقي و معقول هستيم. وقتي كه ما به يك كوزة سفالي و يا يك ساعت نگاه ميكنيم، عليرغم اينكه سازندگان آنها را نميبينيم ولي اظهار ميكنيم كه اين بديهي و آشكار است كه اشخاصي سازندة آنها بودهاند. آيا همين منطق و استدلال را نميتوانيم در مورد به وجود آمدن بدن انسان و عالم هستي قبول كنيم؟ آيا ديدن پيچيدگيها و ريزهكاريهاي بدن انسان و كائنات و جهان هستي دليلي بر اين گفته نيست كه: «اگرچه من او را نميبينم، اما منطقيترين نتيجهگيرياي كه ميتوان كرد اين است كه خداوند وجود دارد.»

اگر علاقمند هستيد تا خداوند را شخصاً بشناسيد، شخصاً خدا را شناختن را ملاحظه كنيد.

جهت خواندن مقالهاي كه توسط يك زيستشناس با گرايش شيمي نوشته شده و به زبان ساده توضيح ميدهد كه چگونه حيات قادر است از محيط اطرافش بوجود آيد، لطفاً بر روي آدرس اينترنتي زير كليك كنيد: http://www.answersingenesis.org/home/Area/isd/marcus.asp

این صفحه را با دیگران تقسیم کنید
چطور میتوانیم با خداوند رابطه شخصی خود را آغاز نمائیم؟